Living in Cambodia

Na twee weken is het misschien wel weer eens tijd om een verhaaltje te schrijven voor alle mensen thuis in mijn koude kikkerlandje!
Mijn vorige verhaal schreef ik onderweg naar battambang. Toen ik s’ avonds rond een uur of half 1 aankwam met de bus maakte ik meteen een grote fout! Een aantal mannen stonden bij de uitgang van de bus te schreeuwen of ze me ergens naartoe konden brengen. Heel dapper zei ik: ‘ Ganesha Guesthouse, you know where that is?’ Natuurlijk zei de beste man ja, waardoor ik vervolgens om 1 uur nog steeds met me grote backpack op een brommertje achterop zat bij een man die absoluut geen idee had waar hij mij naartoe moest brengen. Oke, kaart erbij en laten zien. Hij ja knikken en doorrijden. S’ nachts zijn de steden uitgestorven en is er dus ook echt niemand op straat, het leek wel of ik door een ghost town reed, waarbij de regen een extra schepje op de sfeer deed. Uiteindelijk heb ik mijn hostel aan de telefoon gekregen en mijn telefoon aan de man gegeven, zodat ze hem konden uitleggen waar hij moest zijn. Na 10 minuten zoeken hebben we het dan toch uiteindelijk gevonden en kon ik gaan slapen in een lekker schoon bedje!
Battambang is nog niet echt bekend onder toeristen. Zonde! Want een ritje op de bamboetrein wil je echt niet missen! Met snelheid op een gammel bamboo gevlochten treintje over een treinrails sjeezen! Na deze heftige treintocht ben ik naar de Killing Cave geweest, soort gelijke aan killing field, alleen werden de mensen hier van een hoge berg in een grot gegooid. Na deze ochtend ben ik een broodje gaan eten in mijn hostel en kwam ik meteen mijn middagplanning tegen! Vanessa, een meisje uit Canada, was van plan om naar de vismarkt te gaan en een speciale krokodillenboerderij te bezoeken.
Na een dagje in Battambang geweest te zijn had ik een boottocht geboekt naar Siem Reap! Wat een fantastische ervaring! Dat je een kwartier vertraging hebt, omdat de boot vast blijft haken in een moeras moet je op de koop toenemen, want het uitzicht wat je ervoor terugkrijgt is geweldig! Ook zijn we door de floating villages gevaren. Het is zo vreemd om te zien date er mensen zijn die gewoon hun hele leven op het water doorbrengen. De huizen staan op houten palen die boven het water uitsteken, of ze drijven op verschillende rubber banden. (op facebook kan je een paar foto’s vinden ervan).
Na deze boottocht ben ik aangekomen in toeristenstad nummer 1 in Cambodja: Siem Reap. Deze stad is echt mega anders vergeleken met de andere Cambodjaanse steden. Restaurantjes en hotelletjes genoeg. In deze stad heb ik het ontzettend naar mijn zin gehad! Toen ik aankwam in mijn hostel om in te checken kwam ik na 3 minuten Jonathan al tegen. Een Amerikaanse jongen met Taiwaneese ouders. Na 5 minuten samenzijn besloten we de komende 2 dagen samen naar Angkor te gaan om alle ruines te zien! Ondanks de regen heb ik onwijs genoten van de prachtige ruines. Ook de tweede dag vond ik het begin nog leuk, het einde is een ander verhaal. Ik hou van de cultuur, maar na een paar ruines van Angkor heb je de ze voor mijn gevoel allemaal wel gezien. Op het laatste zie je gewoon steen met figuurtjes erin. ( sorry voor de cultuurbarbaar in mij). Ik kan in ieder geval 1 van de wereldwonderen weer van mijn lijstje af strepen.
Na de tweede dag zijn we wat gaan eten met een aantal andere vrienden die we in het hostel ontmoet hadden. Amerikanen, Engelse en een meisje uit Nieuw- Zeeland. In het restaurant ontmoette we TyTy, een inimini (ja zelfs voor mij) klein serveerstertje met een mega groot gevoel voor humor. Na kletsen en gezellig wat gedronken te hebben zijn we met TyTy meegegaan naar een club in Cambodja. Veel clubs zijn gebouwd op toeristen hier, behalve deze. Dit was een club zonder toeristen en MET cambodjaanse bevolking, Een heleboel! Ik kan jullie niet vertellen hoe grappig en leuk het is om al deze mensen te zien dansen op Cambodjaanse popnummers waar ik echt geen hol van snapte. Ik gooide er maar een maar hupjes uit om mee te doen, terwijl vrijwel iedereen in deze club naar mij keek, naja staarde ( hoe ongemakkelijk).
De laatste dag in Siem Reap ben ik naar een waterval geweest om de prachtige natuur te zien van Cambodja! Dat we onderweg een paar slangen tegenkwamen, maakte mij absoluut niet bang. Na zoon tocht is het heerlijk om af te koelen onder een heerlijke waterval!
Helaas zat mijn tijd om te reizen er weer op en moest ik naar mijn kindertjes toe in Angta Som. Met Jonathan ben ik naar Phnom Penh gegaan om daar een dagje door te brengen met het vinden van de juiste bus naar mijn plekje. Na een heerlijke lunch overdag en een bbq in de avond. Zijn we een feestje gaan vieren dankzij de ‘ beerpong’, een amerikaans spel met pinpong balletjes. Je moet de balletjes gooien in de glazen van je tegenstander, wanneer hij raakt, moet iedereen een grote slok van zijn bier nemen. Na 2 spelletjes zijn we opgestapt naar een nieuwe club en hebben we verder gefeest tot s’avonds laat.
Ik woon nu al zo’n 2 weken in het center met 5 andere kids. Zij wonen hier omdat ze door verlies van hun ouders of andere omstandigheden niet meer thuis kunnen wonen. De stichting zorgt dat ze kunnen eten, naar school kunnen en goede kleding hebben om aan te trekken. Dit kan allemaal dankzij donaties van mensen in Nederland. Dus als je nog een goed doel zoekt om te schenken en je wilt zeker zijn dat het goed terechtkomt moet je even deze webpagina aanklikken --------> http://www.hopefulchildrencenter.org/en/cambodia
Ik heb hier al een aantal dingen ondernomen met de kids. O.a. het geven van een zwemfeestje voor kids in de omgeving. Veel kinderen zijn de hele dag bezig op de rijstvelden om te werken en ze kunnen wel wat ontspanning gebruiken. Op de foto’s op mijn facebook is te zien hoe die dag verlopen is. Dankzij een donatie van mijn tante heb i keen heleboel frisdrank en chips kunnen kopen voor de kinderen. Ook heb ik 10 opblaasbanden gehuurd, zodat de kinderen konden drijven in het water.
Ook het bezoeken van een Cambodjaanse familie in het Tonle Bati district is nu al 1 van mijn hoogtepunten hier. We hebben daar heerlijk gekookt, gegeten, gezwommen en feest gevierd bij de pagoda. Het is maar goed dat ik mijn luxe stap per stap heb afgebouwd, want tijdens deze overnachting was onze slaapplek op een houten vlonder met een rieten dekje eroverheen. De families op het platteland slapen altijd op deze manier. (dus zeg maar dankjewel voor je bedje en matrasje).
Maar weet je wat het vreemde is? Hoe minder ik hier heb, hoe gelukkiger ik word. Door de armoede hebben deze gezinnen vooral gezelschap aan elkaar. Geen tv, geen computer of telefoon. Tijdens het avondeten praat iedereen gezellig met elkaar en deelt alles. Van al deze dingen zouden wij in Nederland nog wel eens wat kunnen leren. Al die ingewikkelde techniek maakt ons alleen maar ongezelligere personen tegenover elkaar.
Volgende week wordt de speeltuin gebouwd en zal ik een openingsfeestje houden met de kinderen die daar naar school gaan! Ze zijn mega enthousiast, nu al, en kunnen niet wachten tot hun blauwe speeltuin voor de school staat. In klimmen en klauwteren zijn deze kleine aapies in ieder geval heel goed heb ik al gezien.
Voor iedereen in Nederland, werk ze en school ze! Dan ga ik hier nog even in mijn hangmat liggen en genieten van een vers geplukte cocosnoot!

Ciaoooo,
Marloes Kaptein